Ons verhaal
Van een circusschooltje in de riolen van Addis Abeba tot een volwaardige NGO in twee Afrikaanse landen.
In 2002 was ik voor het eerst in Ethiopië. Een prachtig land met prachtige mensen. Ondanks veel ellende zijn het fiere mensen. Ik herinner mij, alsof het gisteren was, een nacht dat ik de slaap niet kon vatten. Ik ben die nacht, samen met broeder Isayas, de slopenwijken ingetrokken. Het leek alsof ik regelrecht de hel inliep. Maar ik kon niet weglopen. Sindsdien is het een deel van mijn leven, elke dag opnieuw.
"Niet dat ik zoveel speciaals doe. Ik probeer enkel een deeltje te delen van onze welstand. Gewoon een stukje afstaan van wat wij te veel hebben."
— Eddy De Nil, oprichter
Het begin
2002
Ter gelegenheid van het 40-jarig bestaan van Verzekeringen De Nil besliste Eddy De Nil om zich te engageren voor kinderen in de derde wereld. Het werd het project Caprioolkinderen. Een circusschooltje in de slopenwijken van Addis Abeba was het allereerste initiatief. Straatkinderen leerden er acrobatiek en circus — niet als doel op zich, maar als middel om eigenwaarde terug te winnen en de stap naar een normaalschool te zetten.
Van bij het begin droeg Verzekeringen De Nil alle werkingskosten, zodat elke ingezamelde euro integraal naar de projecten kon gaan. Dat principe geldt tot op de dag van vandaag.
De eerste 10 jaar
2002 - 2012
In het eerste decennium groeide het project snel. De circusschool werd uitgebreid met een opleidingscentrum voor houtbewerking, metaalbewerking, kapper en computergebruik. Meer dan 350 kinderen volgden een opleiding; meer dan 260 van hen vonden nadien een volwaardige job.
Tegelijk werd er hard gewerkt aan hygiëne en sanitair in de slopenwijken: 40 toiletblokken werden gebouwd, gemiddeld goed voor 150 gebruikers per blok. Schoon water en sanitair zijn geen luxe — ze zijn een voorwaarde om te kunnen leren en leven.
In Gondar, een provinciestad in het noorden van Ethiopië, startten we een kinderopvang voor alleenstaande moeders en begonnen we waterputten te bouwen bij scholen — zodat meisjes niet langer uren hoefden te lopen voor drinkwater en de eerste lesuren misten.
"We zijn er van overtuigd dat sociaal ondernemen perfect mogelijk is."
— Eddy De Nil
Groei en verdieping
2012 - 2017
In het tweede decennium verbreedde de werking verder. Acht shelters werden gebouwd en beheerd, elk goed voor 15 kinderen die er in een normale gezinssituatie kunnen opgroeien. Het project voor alleenstaande moeders groeide uit tot een volwaardige werking met opleiding rond opvoeding én tewerkstelling.
In Addis Abeba werden ook studenten begeleid in hun hogere studies — voornamelijk meisjes — met als doel hen de kans te geven die ze anders nooit zouden krijgen. Meer dan 400 jongeren werden op die manier ondersteund.
En dan was er Kenia. In 2016 werd VZW Caprioolkinderen gevraagd om VZW Itenia administratief te ondersteunen. Een eerste bezoek aan het Kobil Home en de dovenschool in Iten was een keerpunt. Ons hart was voor de tweede keer gestolen — door de vrolijkheid van kinderen die zo weinig hebben maar zoveel geven.
Een NGO in twee landen
2017–2022
Caprioolkinderen groeide uit tot een volwaardige NGO met een brede werking in zowel Ethiopië als Kenia. De boerderij in Gondar werd opgericht als duurzame voedsel- en inkomstenbron. De Mobile School bracht onderwijs rechtstreeks naar kinderen op straat. In Kenia werden de Kobil Home, de dovenschool en de orthopedische werkplaats in Eldoret structureel ondersteund.
2021 was een jaar met een dubbel gevoel. Ethiopië was volop in oorlog. Toch bleef het team van Nigisti, onze algemeen verantwoordelijke in Ethiopië, verder werken. In Kenia werden 8 lokale organisaties samengebracht onder de koepel INUKA — Swahili voor "rijs op" — om samen aan dezelfde doelstelling te werken: onderwijs voor kinderen in de slopenwijken.
20+ jaar verder
Vandaag
Meer dan twee decennia na die eerste nacht in de slopenwijken van Addis Abeba telt Caprioolkinderen projecten in twee landen, tientallen lokale medewerkers en vrijwilligers, en duizenden kinderen die een betere toekomst kregen.
Nieuw in 2024: twintig naaimachines reisden mee naar Kenia. Moeders die leven op de afvalberg krijgen een intensieve opleiding in kleermakerij. Daarna starten ze samen een coöperatie die schooluniformen produceert voor de scholen waarmee we samenwerken. Geen aalmoes, maar een eigen onderneming.
Het verhaal is nog niet af.