Om onze akties te ordenen hebben wij sinds 2003 een foundation opgericht.
Het is een FV die zich bezig houdt met het collecteren van fondsen. Deze foundation werkt nauw samen met het verzekeringskantoor De Nil.
Van bij de aanvang draagt verzekeringen De Nil dan ook alle werkingskosten van deze foundation, ook de verplaatsings- en verblijfskosten in Ethiopië. Zodoende kunnen wij stellen dat iedere ingezamelde euro ter plaatse wordt besteed.
CAPRIOOLkinderen is een foundation
Hoe het begon
Beroepshalve zijn wij actief in de financiële dienstverlening, namelijk verzekeringen, successieplanning, beleggingen en leningen. Wij proberen in te staan voor de financiële bescherming van onze klanten.
En dit in de particulieren, bij kmo's en in de sociale sector. En dit reeds sinds 1962. www.denilverzekeringen.be.
Van bij de aanvang loopt het sociaal engagement als een rode draad door ons bedrijf. Doorheen de tientallen jaren werden heel wat acties opgezet zowel voor binnen als voor buitenlandse projecten.
In 2002 vierden wij 40 jaar onafhankelijke dienstverlening. Ter gelegenheid van deze viering namen wij initiatief voor het opstarten van een benefit (en dit drie jaar) ten voordele van de bouw van een nieuwe Nijdrop (http://www.nijdrop.be). Dit was ons engagement voor de jeugd van bij ons.
|
|
|

Wij wilden ons ook engageren ten opzichte van kinderen in de derde wereld, wij vonden dit terug in een project rond rioolkinderen in Ethiopië, dat georganiseerd wordt door vzw Siddartha: http://www.siddartha.be. Het werd het project caprioolkinderen.
Vanuit ons bedrijf dragen wij alle werkingskosten van dit project en zorgen voor de nodige mankracht , samen met vele vrijwilligers. Zo kan iedere euro die wij inzamelen in ons project besteed worden.
Wij zijn er dan ook van overtuigd dat sociaal ondernemen perfect mogelijk is.
Eddy en Katrien De Nil








Waarom
Onze wereld leeft in twee uitersten.
Eén derde van de wereld is rijk, en ziet hoe zij zich kunnen verbeteren.
Twee derden van de wereld is arm, hun doel is menswaardig leven of soms ook overleven.
Onze wereld is een “open wereld”. Daarmee bedoel ik, iedereen en alles is zichtbaar en bereikbaar. Dit mocht ik ervaren toen ik in 2003 voor het eerst in Ethiopië was. Toen ik in de krottenwijken liep, hoorde ik het lawaai van een TV. Bij nader inzicht was het programma “Dallas” op antenne. Het wekelijkse feuilleton dat begin de jaren ‘80 bij ons op tv was. Een programma, die ons een totaal verkeerd beeld gaf van onze maatschappij. Je zag er niemand in werken en alles draaide rond luxe en consumeren. En toch werd ons dit als het ware leven voorgesteld. Miljoenen mensen volgden wekelijks deze soap.
Stel je moet overleven en je ziet dit op tv. Toen begreep ik dat mensen van ginds, die niets hebben en niets te verliezen hebben, kruipen om in dit rijke westen te geraken.
Stel je bent ginds geboren en leeft in oorlog of in doffe ellende hoe zou je zelf reageren.
De vluchtelingenstroom is hiervan het beste bewijs. Denk maar aan de hongerstakers. We kunnen ze niet tegen houden zelfs niet met torenhoge muren, want iemand die niets te verliezen heeft zal daar zelfs over kruipen.
Ik ben zeker niet voor hongerstakingen, maar ik kan het wel begrijpen als je in de krotten wijken hebt rond gelopen.
WE KUNNEN ALLEEN PROBEREN OM ONZE AARDE EN WERELD LEEFBAAR TE MAKEN VOOR IEDEREEN. EEN BEETJE HERVERDELEN, EN ONZE WERELD KAN ER GANS ANDERS UITZIEN. IK WIL MIJ ZELFS NIET UITSPREKEN OVER FOUTEN EN RECHTEN, NEEN IK WIL MIJN KLEIN STEENTJE BIJDRAGEN AAN DIE NIEUWE WERELD, IK WIL ANDERE MENSEN EEN BEETJE AANMOEDIGEN OM DIT OOK TE DOEN.
Volgens de laatste berichten leven er in 2008 nog ongeveer 925 miljoen mensen ondervoed. Dat zijn er 75 miljoen meer dan in 2006...
Ieder jaar sterven meer dan 9 miljoen kinderen door ondervoeding voor hun 5de jaar, de helft hiervan voor het einde van hun eerste levensjaar.
Wij zijn nog ver weg van de millenniumdoelstellingen 2015. De keuze is aan ons.


