Door Eddy en Katrien beter te leren kennen in 2004, heb ik mogen ervaren hoe het voelt om eens iets voor een ander te doen, een ander die het méér dan nodig heeft. Je huis is een riool en als die vol met water(en de rest) loopt, moet je onder een plastiekzeil langs de kant van de weg. Je eet ‘letterlijk' wat een ander weggooit. Je bent ‘een kind' zonder uitweg of toekomst. Enkel overleven is de boodschap. Samen met vele vrijwilligers en financiële sympathisanten slagen Eddy en Katrien erin om een leven met hoop en toekomst te geven aan deze rioolkinderen. Voordien leek hun leven uitzichtloos. Het is voor mij méér dan een eer om samen met Stijn Coninx, als peter van ‘CAPRIOOLkinderen', hier een rol in te mogen hebben. Als ik er ,buiten een goed gevoel, zelf al iets aan overhoud, dan zijn het wel ‘fantastische vrienden'.

Gunther Verspecht (Stash)

Bezoek de website van Stash

Bij miserie heeft niemand gelijk, en je kan er niets mee winnen : je moet er iets aan doen. Dit was de kerngedachte van één van mijn films " Daens ".
Proberen recht voor de raap te zijn, én consequent, wanneer je weet dat anderen het veel minder hebben dan jezelf. Katrien en Eddy De Nil zetten zich al jaren met hart en ziel in voor de CAPRIOOLkinderen. Gunther Verspecht heeft zijn hart en prachtige stem verloren aan dit mooi en nobel project en brengt regelmatig muziek in het leven van deze kinderen. Zijn engagement wordt nu symfonisch versterkt, en dus kunnen we allen genieten van deze unieke gelegenheid ....

Stijn Coninx

Ooit vroeg iemand ons: "Waarom doen jullie dit?". Ik vertelde hem; als je daar ter plaatse bent geweest en je hebt alle ellende gezien en gevoeld dan kan je twee dingen doen. Je kunt je ogen dicht doen en denken, hier is niets aan te doen. Of je kunt je ogen wijd open trekken en proberen dat lichtpuntje in de duisternis te zien.

Eddy en Katrien De Nil