In het eerste huis blijkt alles vlot te verlopen. Ze zijn nog met 22 en kijken al uit naar de verhuis naar het tweede huis over 2 maanden. Ook de monofiets van Ameha wordt goed gebruikt tijdens de circustraining.

Er werden ook extra matrassen gekocht en de nodige kleine materialen. We hebben aan elk van hen gevraagd om in het kort hun droom neer te pennen tegen het eind van de week met de kansen en hindernissen die ze tegen zullen komen.

Als je de groep van het tweede huis bekijkt, dan zijn dat echt al pubers. Niet te verwonderen dat er regelmatig wat strubbelingen zijn omtrent discipline en het volgen van de avondlessen op school. We hebben daar ook een lange discussie over gehad met het team.

Wat het tweede huis betreft is het voor het team heel duidelijk dat de eigenares nu een onmenselijke huur vraagt en dat we daar niet kunnen blijven, gezien zij ook volgende keer weer zal opslaan. Dus wordt er druk gezocht naar een andere plaats, maar dat wil wel zeggen dat zowel de ateliers als de circushal moet verplaatst worden en dat zal extra kosten met zich meebrengen maar we hebben geen keuze. In de tweede week van december zal er gestart worden met de stage, en nu terug op verschillende plaatsen. ’t Zal hard zijn als we volgende keer ook deze gasten moeten loslaten om zelf hunne plan te gaan trekken, want dit was echt wel een heel goede groep!

Vooraf

De Capriolen van Opwijk (Eddy en Katrien Denil met hun drie kinderen) samen met “Stash” en een cameraman hadden in augustus een bezoek gebracht aan Ethiopië, met de bedoeling om actuele opnames te maken rond Andinet en de gasten die het project verlaten hebben. Deze opnames zullen gebruikt worden als achtergrondbeelden gedurende de 15 optredens die Stash zal doen in heel Vlaanderen, ten voordele van het project. (zie: www.theatertoernee.be )  Op 11 september was het hier nieuwjaar 2002! En... ongelooflijk maar toch waar: na 26 maanden hebben we eindelijk onze auto kunnen invoeren zonder taks! En als je denkt aan zonder taks dan hebben we het niet over een klein bedrag! Invoertaks betekent in Ethiopië: 128 % op de door hen bepaalde waarde! Geduld, geduld, geduld.... maar uiteindelijk komt het in orde!

De nieuwe trainer in houtbewerking lijkt het erg goed te doen. De gasten zijn juist gewisseld van atelier en vol nieuwe moed aan de nieuwe uitdaging begonnen. Ook hier is de training in haartooi afgewerkt. Ze hebben die in een ander school gevolgd dan voordien. Je zou er niet aan denken, maar om te oefenen hebben ze klanten nodig, en gezien er rond de vorige school weinig straatkinderen zijn, is wondu op zoek gegaan naar een school rond Piazza, waar wel veel kandidaten zijn om hun haar gratis te laten knippen, ook al is dat dan nog niet helemaal perfect. Ze waren ook vol lof over de muziekopleiding samen met Stash en de ander projecten. In het eerste huis zijn 3 gasten teruggekeerd naar hun familie en 2 van hen hebben een heel goede job gevonden zodat ze zelfstandig verder kunnen. 

Siddartha heeft een prijs gewonnen voor de originele manier waarop we toekomst geven aan rioolkinderen.

Met die prijs hebben wij de mogelijkheid om heel wat extra machines te kopen voor de ateliers!

Je stapt binnen in het eerste huis, en het is onmiddellijk duidelijk dat het hier snor zit. Toch mis ik direct één van hen, een heel apart manneke dat nooit tevreden was, over alles altijd misnoegt. Hij had voor de derde keer alle regels overtreden (herhaaldelijk alcohol gebruik) en ze hebben hem weggestuurd. Als je het mij vraagt hebben ze zelfs te lang gewacht, maar ja, zo’n beslissing is ook niet eenvoudig als je weet waar ze daarna dan terecht komen. Die gasten stellen wijze vragen, bewijzen dat ze heel rijp zijn voor hun leeftijd, maar wat hebben die ook allemaal meegemaakt in hun leven! Plezant om hen te zien schitteren en vol verwachtingen uitkijken naar de verhuis naar het tweede huis om te leren werken in onze ateliers. Het team had voor deze groep doelbewust gekozen om hun vrijheid veel meer te beperken, want uit ervaring bleek dat ze dan ook in het tweede huis rekenen op dezelfde vrije tijd, wat daar niet meer kan. In het tweede huis was het ongewoon rustig, want alle gasten waren op stage, en de trainers kwamen juist terug uit hun jaarlijks verlof dat zij verplicht moeten nemen in deze periode. Want van de bewoners van het tweede huis wordt ook in het weekend afscheid genomen. Op zaterdagavond kwamen we met hen samen, hadden taarten en softdrinks gekocht om samen afscheid te vieren in groep! Je had het moeten zien! En het feest van zondag was erg emotioneel, maar schitterend georganiseerd, samen met het Glorieuxproject.