Katrien en ik waren gedurende enkele dagen in Ethiopië. Gedurende die paar dagen bezochten wij heel wat projecten en werden telkens weer geconfronteerd met enerzijds zoveel ellende en anderzijds met zoveel inzet , fierheid en dankbaarheid. Siddartha (overkoepeling van al de 8 projecten) heeft op 5 jaar tijd gigantisch veel gerealiseerd.
Tijdens ons bezoek waren wij aanwezig op de éérste viering van 9 kinderen die de driejarige opleiding voleindigd hebben en klaar zijn om terug hun plaats in de samenleving in te nemen. Al deze kinderen hebben werk gevonden in de hout- en metaalsector. Ze verdienen gemiddeld 1 0 birr per dag (1 euro).
Verschillende van deze kinderen heb ik zelf voor het eerst ontmoet drie jaar terug toen ze recht uit de riolen kwamen. Toen waren het half verwilderde kinderen, op zoek naar eten op de afvalberg en met een riool als hun thuis. Toen waren ze heel wantrouwig en schichtig en zij noch wij wisten wat ons overkwam ...
Nu 3 jaar later , met veel vallen en op staan , moest je hen kunnen zien Het zijn prachtige jonge mensen geworden. Klaar om terug in de maatschappij te stappen. Ze zijn REBIRTHING (herboren worden); De veilige bescherming valt weg. Zij zullen moeten leren verder werken, zelf hun leven verder uitbouwen. Dit zijn jonge mensen die er willen voor gaan. Zij gaan nu in kleine groepjes samenwonen om zo hun weg verder te zoeken . Elke week komen ze zaterdagvoormiddag samen om hun ervaringen te delen. Wij zullen hen verder blijven helpen waar het moet, maar vanaf nu gaan ze toch hun eigen leven leiden.
Drie jaar terug waren wij vreemden voor elkaar, nu zijn het echte vrienden geworden. En wanneer ik hen vertel van onze drie dochters, kijken ze ons stralend aan en zeggen, wij zijn graag jullie kinderen in Ethiopië.
Tijdens het feest zaterdag hebben wij vele uren gedanst, de kinderen, de begeleiders (met zoveel inzet), en meer dan 400 mensen uit andere projecten. En als ik dansen zeg .... het was een prachtig feest, ik waande mij even terug 20 jaar. Je moest het kunnen proeven. Onze circushall was prachtig versierd, de kinderen waren allemaal ferm uitgedost in traditionele kledij, wat zenuwachtig maar innerlijk heel sterk.Het tweede jaar heeft een circusshow gegeven om van achterover te vallen.
Perfect georganiseerd: perfecte timing, heel afwisselend en goed aan elkaar geweven. De nieuwe circustrainer heeft blijkbaar goede ervaring met organisatie.
Na de show werden de certificaten uitgedeeld, één voor hun circustraining, en één voor hun kennis van hout-en metaalbewerking. Onvergetelijk wat een dankbaarheid, fierheid, verbondenheid.Tranen werden weggepinkt
Op het einde van het feest kwam er een jonge moeder bij mij om dank u wel te zeggen voor haar 2 kinderen. Zij vertelde mij dat ze AIDS had en met 100 birr in de maand moest overleven op straat. Ze was gelukkig dat haar 2 kinderen via de CAPrioolkinderen een kans krijgen om een menswaardig bestaan op te bouwen. Dit raakt een mens in het diepste van zijn wezen.
Vorige week dacht ik zo, als wij meer solidair zijn met deze mensen en kansen geven aan hen, zullen zij niet meer moeten kruipen om bij ons te geraken om een menswaardig leven te zoeken.
Met dit gevoel kan ik alleen maar zeggen: ik ben blij om mij samen met Katrien en zovelen te mogen inzetten voor de CAPrioolkinderen. Moest ik het gevoel van zaterdag kunnen inpakken in een klein doosje, zodat je 3 minuten kon meevoelen, er zou hééél vééél duidelijk worden over wat er hier in Ethiopië kan gebeuren mede dank zij de steun van zovelen.
De kinderen vroegen ons ook uitdrukkelijk iedereen te danken die dit mogelijk maakt. Dank voor solidariteit over de grenzen heen . En wij dromen om het projectje van 60 rioolkinderen verder te kunnen laten groeien en zo nieuwe kansen.te geven aan mensen die evenveel recht hebben als wij. Bedankt voor alles, en wij doen intenser dan ooit verder!
Tot binnenkort,
Katrien en Eddy
Ps. Bedankt voor jullie interesse en solidariteit!
